Leerlingen met leerproblemen en/of -stoornissen in het lezen, spellen en/of rekenen krijgen in het lager onderwijs vaak redelijke aanpassingen, zoals voorleessoftware, rekenmachines of hulpmiddelen voor automatisatie. Bij de overgang naar het secundair onderwijs blijken deze maatregelen echter niet altijd consequent te worden verdergezet. Zowel scholen als ouders signaleren dat er grote verschillen bestaan in hoe de zorgcontinuïteit wordt aangepakt: sommige secundaire scholen bouwen voort op het ondersteuningsplan uit de lagere school, terwijl andere opnieuw van nul starten en nieuwe diagnostiek of verantwoording vragen. Bovendien is er onduidelijkheid over de reikwijdte van de aanpassingen in het secundair onderwijs: moeten ze voor alle vakken gelden? Hoe worden vakleerkrachten geïnformeerd en betrokken bij het beslissingsproces? Dit gebrek aan uniformiteit kan leiden tot ongelijkheid tussen leerlingen en verhoogde stress bij ouders, leerlingen en leerkrachten. 

Dit PWO-project heeft als doel de overgang van redelijke aanpassingen tussen lager en secundair onderwijs in kaart te brengen. Concreet willen we nagaan welke praktijken momenteel bestaan, welke knelpunten worden ervaren en welke goede voorbeelden kunnen inspireren. Op basis van deze bevindingen formuleren we aanbevelingen om de zorgcontinuïteit te versterken, met aandacht voor werkbaarheid voor leerkrachten en het pedagogisch project van een school. 

De resultaten van dit onderzoek kunnen bijdragen aan een betere afstemming tussen onderwijsniveaus en meer transparantie rond beslissingen over redelijke aanpassingen. Dit kan uiteindelijk leiden tot een inclusiever onderwijssysteem waarin leerlingen met leerproblemen beter ondersteund worden in hun leertraject.

Children with learning difficulties or disorders in reading, spelling and/or math often receive reasonable accommodations in primary school, such as text-to-speech software or calculators. However, these accommodations are not always consistently continued in secondary education. Both schools and parents report substantial variation in how the transition of support is handled: some secondary schools build on the existing support plan, while others start from scratch and request renewed diagnostics or justification. There is also uncertainty regarding the scope of these accommodations: should they apply to all subjects? How are subject teachers informed and involved in the decision-making process? This lack of uniformity can result in inequality between pupils and increased stress for parents, pupils, and teachers.

This practice-oriented research project aims to map how reasonable accommodations are transferred from primary to secondary education. Specifically, we will examine current practices, identify key challenges experienced by schools, and highlight good practices that can serve as inspiration. Based on these findings, we will formulate recommendations to strengthen continuity of support, taking into account teacher workload and a school’s pedagogical project.

The results of this study are expected to improve coordination between educational levels and create greater transparency regarding accommodation decisions. Ultimately, this may contribute to a more inclusive education system in which pupils with learning difficulties receive consistent and adequate support throughout their school careers.