Door de alomvattende impact van het digitale via allerhande schermformaten, werd animatie een bijzonder betekenisvolle component van onze visuele cultuur. Met dit project willen we de performative roots van animatie vanuit een niet-westers standpunt op de voorgrond plaatsen en onderzoeken. We concentreren ons met name op de historische Perzische theatervorm Pardeh-Khani (letterlijk: vanaf een gordijn/scherm lezen) als een vorm van ‘live’ animatie. Allereerst willen we de performatieve component van animatie benadrukken door deze contextueel in relatie te brengen met de begrippen Beweging, Belichaming, Retoriek, Object en Ruimte. Vervolgens proberen we methodologieën te lokaliseren en te onderzoeken die animatie en performancekunst in theorie en in praktijk samenbrengen. Ten slotte willen we aantonen hoe de koppeling van animatie en performancekunst ingezet kan worden als een creatief middel om kennis te bewaren, te representeren en te projecteren. Door vormen van verkennend onderzoek en praktijkgerichte methodologieën te combineren, willen we de impact bestuderen van Pardeh-Khani en animatie als toegevoegde waarde in het pedagogisch proces van zowel onderwijzen als leren.