Het doctoraatsonderzoek Double Reality onderzoekt de beeldvorming en identiteit van lichamen vanuit geënsceneerde fotografie. Welk spel wordt er met onze perceptie gespeeld als we kijken naar beelden die een geconstrueerde realiteit laten zien?

Enerzijds onderzoekt Callemin de onbetrouwbaarheid van het fotografische beeld. Fotografie is, anders dan vele andere media zoals schilderkunst, gebaseerd op de werkelijkheid. Wanneer met een camera een geënsceneerd fictief beeld wordt gemaakt blijft dat beeld onlosmakelijk verbonden met de realiteit die zich voor de camera afspeelde.

Haast elk fotografisch beeld dat we vandaag te zien krijgen is bewerkt en toont een illusie voor het oog waarbij lichamen worden gemanipuleerd of zelfs hele beelden door software worden gegenereerd. Zo wordt het fotografische beeld een spiegel voor onze eigen blik en hoe we onze eigen betekenis projecteren op de visuele wereld.

In zijn studio creëert Callemin met de analoge trukendoos van de fotografie nieuwe werelden, soms gedurende verschillende maanden. Hele landschappen worden opgebouwd en in stand gehouden als een tweede realiteit die naast onze werkelijkheid bestaat. In deze landschappen plaatst Callemin mensen, dieren en zelfs bomen. De beelden dagen de perceptie van de kijker uit: Waar kijken we naar? Kijken we naar iemand die een rol aanneemt voor een camera of kijken we naar de werkelijke persoon zoals hij of zij is? Valt onze identiteit samen met ons lichaam? Of is wie we zijn een steeds veranderend concept dat ook steeds fictief is?

Op een tweede niveau gaat het onderzoek over de functie die fictie kan vervullen in onze levens. Wanneer het de mens aan de conventionele taal ontbreekt om aan geschiedschrijving te doen, kan het scheppen van fictie een manier zijn om grip te krijgen op de realiteit.

The doctoral research project Double Reality examines the imaging and identity of bodies from staged photography. What game is played with our perception when we look at images that show a constructed reality?

On the one hand, Callemin explores the unreliability of the photographic image. Photography, unlike many other media such as painting, is based on reality. When a camera is used to create a staged fictional image, that image remains inextricably linked to the reality that took place in front of the camera.

Almost every photographic image we see today is edited and shows an illusion to the eye where bodies are manipulated or even entire images are generated by software. Thus, the photographic image becomes a mirror for our own gaze and how we project our own meaning onto the visual world.

In his studio, Callemin uses photography's analogue box of tricks to create new worlds, sometimes over several months. Entire landscapes are constructed and maintained as a second reality that exists alongside ours. In these landscapes, Callemin places people, animals and even trees. The images challenge the viewer's perception: What are we looking at? Are we looking at someone assuming a role for a camera or are we looking at the real person as he or she is? Does our identity coincide with our bodies? Or is who we are an ever-changing concept that is also always fictional?

On a second level, the research deals with the function that fiction can perform in our lives. When people lack the conventional language to engage in historiography, creating fiction can be a way to get a grip on reality.