De premisse van dit onderzoek is dat architectuur inherent deel uitmaakt van fotografie. De uitvinding van de fotografie veronderstelde de architectuur van een donkere kamer om het natuurlijk gevormde beeld te kunnen projecteren. In de vroegst bekende voorstellingen van het camera-obscuraprincipe werden speciaal gebouwde paviljoens getekend om het fenomeen te verklaren. Het grotere plaatje is dat alle analoge fotografie alleen bestaat door een geminiaturiseerde versie van deze verduisterde architecturale ruimte. Sinds het begin van de fotografie zijn er talloze hybride experimenten geweest tussen fotografie en architectuur die een voortdurende invloed van architectuur op fotografie en vice versa illustreren. Het samenplaatsen van de woorden architectuur en fotografie roept het idee op van het fotograferen van architectuur, maar dit onderzoek beoogt geen bespreking van wat er wordt afgebeeld in het illusionistische venster van het beeld of het conceptuele onderwerp, maar een studie van de historische invloed van architectuur op fotografische display-strategieën. 

De architectonische resultaten van fotografische experimenten passeren de revue in een historisch overzicht van het 16e-eeuwse camera obscura paviljoen tot de 21e-eeuwse digitale processen. Voorbeelden zijn Daguerres 'Diorama', Julia Margaret Camerons 'Dark Box' studio, de proefomgevingen van Etienne Jules-Marey, Herbert Baye & Edwards Steichens 'Road to Victory' tentoonstelling, Richard Hamiltons foto-installaties, het 'Children's Pavilion' van Jeff Wall & Dan Graham, de fotodetectoren binnen CERN.

In het postdoctorale onderzoek liep dit uitgangspunt verder met een dieper onderzoek naar de formele aspecten van fotografie, waarbij niet alleen de grenzen tussen fotografie en architectuur werden overschreden, maar waarbij ook de synthese met installatie, beeldhouwkunst, tekenen en schilderen werd gewaagd. Voorbeelden hiervan zijn Charlotte Perriands 'Pavillon de l'Agriculture' van Expo 1937, Robert Rauschenbergs 'Solstice', 'Black Out' van Mike Kelley, Ângela Ferreira's 'Maison Tropicale' of Mariana Castillo Deballs 'El Eco Pavilion'. 

De artistieke onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in het Journal of Artistic Research en in twee omvangrijke boeken: 'The Future of Yesterday' (Ludion, 2013) en 'Sunville' (Ludion, 2018). Ze zijn ook getoond in groepstentoonstellingen zoals in BOZAR in Brussel (2009), 3e Biënnale van de Fotografie Ludwigshafen (2009), het Nationaal Museum in Beijing (2010), FOMU Antwerpen (2011), de 6e Biënnale van Moskou (2015), Palazzo De'Toshi in Bologna (2016), het Museum Angewandte Kunst Frankfurt (2016), Johannesburg University Art Gallery (2018), Prada Foundation Milaan (2018), en Kunstenfestival Watou (2021), evenals solotentoonstellingen in bijvoorbeeld het Nelson-Atkins Museum of Art in Kansas City (2012), Christian Nagel Gallery in Berlijn (2012), STAM in Gent (2013), Sofie Van De Velde Gallery in Antwerpen (2017), het Museum Dhondt-Dhaenens in Deurle (2018) en het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen / KMSKA (2022).

The premise of this research is that architecture is inherently a part of photography. The invention of photography presupposed the architecture of a dark chamber in order to project its naturally formed image. In the earliest known representations of the camera obscura principle, purpose-built pavilions were drawn to explain the phenomenon. The bigger picture is that all analogue photography exists only through a miniaturised version of this obscured architectural space. Since the inception of photography there have been numerous hybrid experiments between photography and architecture that exemplify a continuous influence of architecture on photography and vice versa. The contraction of the words architecture and photography evokes the idea of photographing architecture, but this research aims neither to discuss what is depicted in the illusionistic window of the image nor the conceptual topic, but to review the historical influence of architecture on photographic display strategies.
 

The architectural results of photographic experiments are reviewed in a historical overview from the 16th-century camera obscura pavilion to 21st-century digital processes. Examples are Daguerre’s 'Diorama', Julia Margaret Cameron’s 'Dark Box' studio, the testing grounds of Etienne Jules-Marey’s photo facility, Herbert Bayer’s & Edwards Steichen’s 'Road to Victory' exhibition, Richard Hamilton’s photo-installations, the 'Children’s Pavilion' of Jeff Wall & Dan Graham, the photodetectors within CERN.
 

Proceeding into post-doctoral research, this premise continued into a deeper investigation of formal aspects of photography, crossing boundaries not only between photography and architecture, but venturing into syntheses with installation, sculpture, drawing and painting. Examples here are Charlotte Perriand’s 'Pavillon de l'Agriculture' from Expo 1937, Robert Rauschenberg’s 'Solstice', 'Black Out' by Mike Kelley, Ângela Ferreira’s 'Maison Tropicale', or Mariana Castillo Deball’s 'El Eco Pavilion'.
 

The artistic research results have been published in the Journal of Artistic Research and in two extensive books: 'The Future of Yesterday' (Ludion, 2013) and 'Sunville' (Ludion, 2018). They have also been shown in group exhibitions such as the BOZAR in Brussels (2009), 3rd Biennial of Photography Ludwigshafen (2009), the National Museum in Beijing (2010), FOMU Antwerp (2011), the 6th Moscow Biennial (2015), Palazzo De’Toshi in Bologna (2016), the Museum Angewandte Kunst Frankfurt (2016), Johannesburg University Art Gallery (2018), Prada Foundation Milan (2018), and Kunstenfestival Watou (2021), as well as in solo exhibitions at for example the Nelson-Atkins Museum of Art in Kansas City (2012), Christian Nagel Gallery in Berlin (2012), STAM City Museum in Ghent (2013), Sofie Van De Velde Gallery in Antwerp (2017), the Museum Dhondt-Dhaenens in Deurle (2018), and the Royal Museum of Fine Art Antwerp / KMSKA (2022).