De manier waarop we reageren op het lijden van anderen en onze morele standpunten verwoorden, hangt af van hoe we de gevestigde waarneembare werkelijkheid kaderen. Aangezien de hedendaagse kunstwereld uitsluitend wordt gesitueerd en gevormd binnen een wenselijk kader van de systemen van het kapitalisme, waar goederen kortstondig worden geproduceerd als discoursen, moet er worden nagedacht over de positionaliteit van de kunstenaar binnen deze systemen.

Dit project wil de figuur van het betrokken subject onderzoeken op verschillende kruispunten van muziek, verleiding, marteling en afval (van het kapitalisme). Verder richt het project zich op praktijken van ongehoorzaamheid en onderzoekt het hoe een antifascistische nalatenschap opnieuw kan worden geactualiseerd, zodat de onderdrukte stemmen van verzet op de voorgrond kunnen treden.

The way we respond to the suffering of others, and articulate our moral positions, depends on our framing of established perceptible reality. As the contemporary art world is situated and formed exclusively within a desirable frame of the systems of capitalism, where commodities are momentarily produced as discourses, one has to think about the positionality of the artist within these systems.

This project intends to examine the figure of the implicated subject at various intersections of music, seduction, torture and waste (of capitalism). Furthermore, the project focuses on practices of disobedience and explores how an antifascist legacy can be re-actualised, in order for the muted voices of resistance to come to the fore.