Het project bouwt verder op het praktijkgericht onderzoek van EQUALITY ResearchCollective rond samenwerken van onderwijs- en welzijnsactoren in het ondersteunen van kinderen (en gezinnen) in maatschappelijk kwetsbare situaties.

Het VN Kinderrechtencomité uitte de voorbije jaren herhaaldelijk haar bezorgdheid over de structurele belemmeringen die kinderen uit sociaal en economisch kwetsbare gezinnen en kinderen met een migratieachtergrond ervaren in hun toegang tot kwaliteitsvol onderwijs. Deze drempels dragen bij aan een toenemende ongekwalificeerde uitstroom. Scholen die veel leerlingen uit kwetsbare leefmilieus ontvangen, herkennen deze uitdagingen en worden geconfronteerd met structurele ongelijkheden die hun maatschappelijke rol en educatieve opdracht verzwaren.

Hoewel er een breed aanbod aan rechten en ondersteuningsmogelijkheden bestaat, blijkt dit aanbod in de praktijk niet altijd tijdig, toegankelijk of vanzelfsprekend voor gezinnen in armoede. Zij botsen op een reeks cumulatieve drempels, waaronder beperkte toegang tot diensten, digitale uitsluiting en materiële tekorten. Daarnaast spelen administratieve lasten, onduidelijke informatie, taalbarrières, schaamte, wantrouwen en een gebrek aan samenwerking tussen hulpkanalen een belangrijke rol. Hierdoor blijft een kloof bestaan tussen het formele recht op ondersteuning en de feitelijke toegang ernaar, een fenomeen dat wordt omschreven als onderbescherming of non take up.

Tegen deze achtergrond onderzoekt dit project hoe ‘de school als brugwerking’ kan functioneren in het aanpakken van welzijnsproblemen vanuit een gedeelde maatschappelijke verantwoordelijkheid binnen de sectoren onderwijs en welzijn. Onderzoek naar brugfiguren en andere vormen van brugwerkingen tonen dat deze praktijken de verbinding tussen school, gezinnen en welzijnsdiensten versterken door het creëren van contact, het opbouwen van vertrouwen en het verlagen van drempels voor ondersteuning. Tegelijk blijven veel van deze initiatieven afhankelijk van individuele professionals of tijdelijke projecten. Structurele verankering ontbreekt vaak.

Dit onderzoeksproject heeft daarom twee centrale doelstellingen. Ten eerste wil het begrijpen welke mechanismen spelen die samenwerkingen betekenisvol maken, waarbij het onderzoek stilstaat bij de organisatorische, professionele en structurele randvoorwaarden die duurzame samenwerking mogelijk maken. Ten tweede onderzoekt het welke betekenis kinderen, jongeren en gezinnen zelf geven aan brugwerkingen en hoe deze praktijken bijdragen aan de toegankelijkheid van sociale en educatieve rechten.

The project builds on the practice-oriented research conducted by the EQUALITY Research Collective on collaboration between education and social services actors in supporting children (and families) in socially vulnerable situations.
In recent years, the UN Committee on the Rights of the Child has repeatedly expressed concern about the structural barriers that children from socially and economically vulnerable families and children with a migrant background face in accessing quality education. These barriers contribute to an increasing number of students leaving school without a diploma. Schools that serve many students from vulnerable backgrounds recognize these challenges and face structural inequalities that complicate their social role and educational mission.
Although a wide range of rights and support options exists, in practice these are not always timely, accessible, or self-evident for families living in poverty. They encounter a series of cumulative barriers, including limited access to services, digital exclusion, and material shortages. In addition, administrative burdens, unclear information, language barriers, shame, mistrust, and a lack of cooperation between support channels play a significant role. As a result, a gap persists between the formal right to support and actual access to it—a phenomenon described as under-protection or non-take-up.
Against this backdrop, this project investigates how “the school as a bridge” can function in addressing well-being issues based on a shared social responsibility within the education and welfare sectors. Research on bridge figures and other forms of bridging shows that these practices strengthen the connection between schools, families, and welfare services by creating contact, building trust, and lowering barriers to support. At the same time, many of these initiatives remain dependent on individual professionals or temporary projects. Structural anchoring is often lacking.
This research project therefore has two central objectives. First, it aims to understand the mechanisms that make collaborations meaningful, focusing on the organizational, professional, and structural conditions that enable sustainable collaboration. Second, it investigates the meaning that children, youth, and families themselves attribute to bridging practices and how these practices contribute to the accessibility of social and educational rights.