Mijn artistieke praktijk behelst experimenten met manieren van aanspreken en produceren die enerzijds deel kunnen uitmaken van de opkomst van een ongekende revolutionaire horizon in Libanon sinds 2019 en anderzijds van de bijna totale ineenstorting van de economische en sociale orde, evenals van de verschillende depressies, uitputting en deflatie die de ineenstorting blijft veroorzaken.

Ik benader veel van mijn werk met minimaal onderscheid tussen denken en maken, en als een drijfveer om samen te werken, te maken en te denken met anderen. Met deze benadering zoek ik collectieve ruimtes van praxis om te kunnen blijven doen wat ik doe met een zekere schijn van betekenis, en om ruimtes en momenten van dwang te blijven bewonen, zonder te bezwijken voor een logica die onze strijd reduceert tot maatstaven van overwinning of nederlaag.

In mijn doctoraatsonderzoek wil ik blijven zoeken naar adequate registers, praktijken en methodologieën om om te gaan met de metamorfe aard van vier technologieën: kunstlicht, kunstmatige duisternis, informatica en recht.

Het beheer van licht en duisternis als instrument om de orde te handhaven is een rode draad in mijn werk, omdat ik het beschouw als een krachtige lens die subjectiviteiten vormt en ontologieën in het moderne en hedendaagse leven verandert. Onlangs heb ik dit onderzoek uitgebreid naar het nachtleven, voornamelijk door middel van een cartoonproject dat bestaat uit gevonden animaties, die opnieuw zijn getekend en geanimeerd in een soort verhaal. Met dit project wil ik het verhaal vertellen van de elektrificatie en sociale constructies van het nachtleven, met name in Libanon en Palestina, maar ook in Europese en Amerikaanse contexten.

My activities as a cultural practitioner experiment with modes of address and making that might inhabit, on one hand, the welling of an unprecedented revolutionary horizon in Lebanon since 2019 and, on the other, the near total collapse of the economic and social orders, along with the various depressions, depletions and deflations that collapse continues to engender.

I approach much of my work with minimal distinctions between thinking and making, and as an engine to collaborate, make and think with others. With this approach, I seek collective spaces of praxis in order to keep doing what I do with a semblance of meaning, and to continue to inhabit spaces and times of duress, without succumbing to a logic that reduces our struggles to metrics of victory or defeat.

For my PhD, I want to continue to search for adequate registers, practices, and methodologies, to contend with the metamorphic nature of 4 technologies: artificial light, artificial darkness, computation, and law. 

A central thread in my work has been the administration of light and darkness as a tool of policing, treating it as a powerful lens that shapes subjectivities and shifts ontologies in modern and contemporary life. Recently, I have extended this research into nightlife, mainly through a cartoon project comprised of found animations, redrawn and re-animated into the semblance of a narrative. Through this project, I want to recount histories of electrification and social constructions of inhabiting the night, namely in Lebanon and Palestine, as well as European and American contexts.